ما، کوارتت و بتهوون

اشاره: از غیرت است عاشقان معشوقه را دشمن داشتن؛ الا معشوقه هرجایی که عاشقانش را واجب است دوست داشتن. و وصف معشوقه هرجایی از من نیاید. زحمتشان میشود هرجایی را بخوانند هرزه و خودشان را نجات بدهند.

قبلترها راجع به کوارتت 14 بتهوون در اپوس 131 نوشته بودم. خاطرم هست که 14 ثانیه اولش را بریده بودم و درجایی به اشتراک گذاشته بودم. امروز که نگاه کردم آن فایل از دست رفته است. بعد از رسیدن نامه پرمهرت، به این نتیجه رسیدم که بخشی از آن را اینجا کپی کنم که خلایق هم بخوانند؛ بلکه عاشق افزودیم!

"حس غریبی مرا به یاد سالهایی خیلی دور انداخت. آن شامگاه که پسرک در خانه تنها بود و صفحه ی سی و سه دور را روی دایره گردان دستگاه پخش ارزانی که حتا استودیو هم نبود گذاشت و با شنیدن نخستین موومان کوارتت شماره چهارده اپوس صد و سی و یک بتهوون به این نتیجه رسید که زندگی در آینده هر چه پیش بیاورد، هر چه را و هر که را از او بگیرد، هر بلایی بر سر او و عزیزانش بیاورد، باز موهبتی است بزرگ ، زیرا می شود این صدا را شنید." از کتاب ترس و تنهایی نوشته بابک احمدی


این هم نخستین موومان کوارتت شماره چهارده اپوس صد و سی و یک بتهوون:

گلن گولد

اشاره: مرحوم گلن گولد برایم یکی از دوست داشتنی ترین نوازندگان موسیقی کلاسیک است. در نوازندگی اش اخلاصی وجود دارد که در کمتر کس دیده ام. تقریبا میشود گفت در تمام زندگی اش جز قطعات باخ چیز دیگری را اجرا نکرده است. از سن 31 سالگی هم به این نتیجه میرسد که کنسرت دادن بیهوده است و دیگر هیچ کنسرتی اجرا نمیکند.

امشب که این را مینویسم اوضاع به شدت خراب است. اوضاع که خراب میشود، چند راه را امتحان میکنم که اغلب هیچکدام به جواب نمیرسند. اما یکی از راهها شنیدن و - فکر کنم بیشتر - دیدن آقای گولد است در حال نواختن یکی از فوگهای باخ. این را هم با شما تقسیم.